Grupa Europejskiej Partii Ludowej w Komitecie Regionów:

1. Podkreśla, że bezpieczeństwo energetyczne jest jednym z najważniejszych zagadnień dla prezydencji litewskiej, i usilnie popiera jej starania na rzecz urzeczywistnienia wewnętrznego rynku energii do 2014 r., a jednocześnie przyłączenia wszystkich państw członkowskich do europejskich sieci gazowych, naftowych i elektrycznych do 2015 r. i wzmocnienia zewnętrznego wymiaru polityki energetycznej UE.
2. Przypomina, że UE jest drugą co do wielkości gospodarką na świecie, a także największym na świecie importerem gazu i energii elektrycznej. Wyzwaniem na przyszłość jest zapewnienie czystej, niezawodnej i bezpiecznej energii dzięki ambitnym i innowacyjnym projektom infrastrukturalnym, a także pogłębienie współpracy między krajami UE a dostawcami zasobów energetycznych spoza UE.
3. Przyznaje, że zależność energetyczna Europy jest poważnym wyzwaniem dla konkurencyjności naszych gospodarek, podczas gdy przepustowość połączeń wzajemnych między państwami członkowskimi jest często niewystarczająca, co prowadzi do zależności i izolacji. Segmentacja rynków oraz brak harmonizacji przepisów rynkowych prowadzą do wysokich cen płaconych za dostawy przez obywateli, służby publiczne i przemysł, co potęguje negatywny wpływ obecnego kryzysu.
4. Stanowczo popiera cel PPE, którym jest skierowanie UE na drogę wzrostu, co wymaga zagwarantowania konkurencyjnych cen energii oraz zrównoważonych i bezpiecznych dostaw energii.
5. Podkreśla zatem pilną potrzebę wdrożenia europejskiej wzajemnie połączonej sieci energetycznej, a także otwartego, zintegrowanego i elastycznego wewnętrznego rynku energii UE. Celem jest zwiększenie konkurencyjności gospodarczej i solidarności państw członkowskich, zachęcenie do przestawienia się na gospodarkę niskoemisyjną, a także zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw, uczciwej liberalizacji rynku, przystępnych cen, większego wyboru i wyższego poziomu usług.
6. Zwraca uwagę na fakt, że w pełni funkcjonujący wewnętrzny rynek energii pomoże również osiągnąć unijne cele w zakresie przeciwdziałania zmianie klimatu.
7. Apeluje o przyjęcie ambitniejszego podejścia i pełne wdrożenie trzeciego pakietu energetycznego Komisji Europejskiej, który ma na celu stworzenie sprawiedliwszego i inteligentniejszego systemu rynku energetycznego w Europie oraz zapewnienie dostaw energii, a jednocześnie wsparcie wzrostu gospodarczego, i domaga się uznania kluczowej roli władz lokalnych i regionalnych w tegorocznej Zielonej księdze w sprawie ram polityki w zakresie klimatu i energii do roku 2030.
   
   W odniesieniu do powszechnego dostępu do energii po bardziej przystępnej cenie:
   
8. Przypomina, że najskuteczniejszym sposobem zwiększenia bezpieczeństwa dostaw i zapewnienia europejskim obywatelom oszczędności jest lepsze wdrażanie efektywności energetycznej w zakresie produkcji, przetwarzania, dystrybucji i konsumpcji.
9. Zwraca uwagę na potrzebę zróżnicowania źródeł i dostawców energii w koszyku energetycznym UE i wzywa UE do przyjęcia jednego stanowiska w kontaktach z zewnętrznymi dostawcami energii.
10. Domaga się dalszego rozwoju inteligentnych sieci na szczeblu lokalnym i regionalnym, a także bardziej zdecentralizowanej produkcji energii i zdecentralizowanego zużycia energii.
11. W tym kontekście apeluje o to, by więcej partnerstw publiczno-prywatnych inwestowało w infrastrukturę, a także by do 2020 r. wydajnie rozdysponowano 200 mld EUR z budżetu UE na stworzenie gazowych i elektroenergetycznych sieci przesyłowych oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego.
12. Przyznaje, że podnoszenie konkurencyjności stworzyłoby w tym kontekście możliwości gospodarcze i finansowe, a także zwiększyło zatrudnienie w sektorze energetycznym.
13. Apeluje o modernizację i rozwój inteligentnych systemów przesyłu i dystrybucji, większą elastyczność infrastruktury, a także poprawę wydajności produkcyjnej i pojemności magazynowej zgodnie z wytycznymi w sprawie transeuropejskiej infrastruktury energetycznej.
14. Apeluje o więcej inwestycji w badania i innowacje, a także zachęca decydentów na wszystkich szczeblach sprawowania rządów oraz liderów biznesu i uczelnie wyższe do skutecznego dialogu i wzajemnej współpracy, by sprostać wyzwaniom związanym z bezpieczeństwem energetycznym.
    
    W odniesieniu do roli władz lokalnych i regionalnych:
15. Podkreśla potrzebę lepszego skoordynowania priorytetów oraz projektów infrastruktury energetycznej na szczeblu lokalnym i regionalnym, w tym współpracy transgranicznej, w celu skuteczniejszego wykorzystania zasobów i szybkiego osiągnięcia celów wytyczonych w inicjatywie przewodniej strategii „Europa 2020” „Europa efektywnie korzystająca z zasobów”, a jednocześnie do zwiększania spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej.
16. Apeluje, by wszystkie projekty i cele związane ze stworzeniem wewnętrznego rynku energii UE, w tym środki finansowe dla władz lokalnych i regionalnych, zostały należycie uwzględnione w wieloletnich ramach finansowych na lata 2014–2020.
17. Jest głęboko przekonany, że władze lokalne i regionalne mają do odegrania kluczową rolę w zagwarantowaniu bezpieczeństwa dostaw, gdyż spoczywa na nich odpowiedzialność za planowanie, inwestycje, zmówienia publiczne, produkcję, przesył i dystrybucję energii, a także zwiększenie efektywności energetycznej i podniesienie świadomości obywateli; w tym kontekście wzywa władze szczebla niższego niż krajowy do przyjęcia ambitnych lokalnych i regionalnych planów dotyczących energii.
18. Zwraca uwagę na znaczenie rozpowszechnienia dobrych praktyk w dziedzinie energii za pośrednictwem takich inicjatyw, jak Porozumienie Burmistrzów.
19. Zachęca władze lokalne i regionalne UE, by wsparły negocjacje z dostawcami energii i urzędami regulacji energetyki w celu zapewnienia bardziej przystępnych i ujednoliconych cen gazu, ropy naftowej i energii elektrycznej z myślą o obywatelach i ich krajowym zużyciu energii, a także o zużyciu energii przez sektor przemysłu.
20. W tym względzie zwraca szczególną uwagę na małe i średnie przedsiębiorstwa, w których koszty energii stają się coraz poważniejszym problemem, a opłaty rosną szybciej niż w większych przedsiębiorstwach.
21. Zachęca zatem wszystkich decydentów politycznych na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim, by współpracowali ze sobą w celu stworzenia wiarygodnej dyplomacji energetycznej i uzgodnienia jednolitego stanowiska.
22.  Z niecierpliwością oczekuje na wnioski z konferencji dotyczącej energetyki, zorganizowanej w dniach 4–5 listopada 2013 r., które dotyczyłyby realizacji projektów energetycznych będących przedmiotem wspólnego zainteresowania i przyszłości infrastruktury energetycznej. Nalega, by wszystkie zainteresowane strony należycie uwzględniły rolę władz lokalnych i regionalnych w celu stworzenia nowoczesnego, bezpiecznego i niezawodnego ekosystemu energetycznego w Europie.